Czy napad zaczyna się dopiero z chwilą sięgnięcia po jedzenie?

Napad tak naprawdę zaczyna się dużo wcześniej: od tego, jak wyglądał Twój dzień, jakie emocje Ci towarzyszyły, jak wyglądały Twoje posiłki.

• Pierwszym etapem napadu jest odczuwanie napięcia: ciało się spina a oddech przyspiesza. W głowie pojawia się natłok myśli, np. “Muszę się opanować”, “Nie mogę tego zjeść”.

• Później ciało przechodzi stan w pobudzenia, w którym można zauważyć suchość w jamie ustnej, ścisk w żołądku, nerwowość i drżenie. Emocje zaczynają przejmować kontrolę, napięcie rośnie a wraz z nim potrzeba ulżenia sobie.

• Następnie pojawia się impuls do zjedzenia: zaczynasz szukać czegoś - czasami jest to coś konkretnego a czasami to, co jest pod ręką. W głowie mogą pojawić się myśli: “Tylko jeden kawałek”, “Zasługuję na coś dobrego”.

• Pojawia się faza napadu, w trakcie którego tracisz kontakt z ciałem i świadomością. Akt jedzenia dzieje się jakby poza Tobą...

• Po napadzie na poziomie ciała może pojawić się ból żołądka, wzdęcia, uczucie ciężkości czy senność. W głowie zaczyna się przewijać masa krytycznych myśli typu: “Zawalił_m”, “Jestem beznadziejna/y”.

Obiecujesz sobie, że to ostatni raz, że od jutra zaczynasz trzymać ścisłą dietę, ćwiczyć, pilnować kalorii, nie jeść zakazanych produktów. Jeżeli autentycznie chcesz przerwać błędne koło objadania, to nie tędy droga. Pierwszym krokiem może być zadbanie o regularność posiłków, pozwolenie sobie na "zakazany produkt" czy wprowadzenie technik regulacji napięcia zanim napad rozkręci się na dobre.